Blog

Laten zwemmen of doorspoelen?

  |   Geen categorie   |   No comment

Frank van den Bleeken, een Belgische serieverkrachter en moordenaar die inmiddels alweer meer dan 30 jaar gevangen zit, heeft met succes euthanasie aangevraagd bij justitie.

Hij zal naar een ziekenhuis worden overgebracht, alwaar hij 48 uur mag verblijven, om op menswaardige manier afscheid te nemen van zijn dierbaren en euthanasie zal krijgen.

 

Frank is psychisch ziek. Dat staat vast. Nu is iedere serieverkrachter dat mijn inziens. Hij heeft in den beginne een paar keer proefverlof gekregen. Echter direct verviel hij in zijn gestoorde gedrag van wederom vrouwen op gewelddadige wijze verkrachten. Waarbij één slachtoffer, de 19-jarige Christiane, omkwam. Een ander slachtoffer heeft het ternauwernood overleefd, zij kwam bijna door wurging om het leven.

 

Nu besloten is dat Van den Bleeken nimmer meer een voet buiten de gevangenis mag zetten, ziet hij het leven niet meer zitten en heeft hij met succes om euthanasie gevraagd.

De nabestaanden van slachtoffer Christiane zijn woedend. Zij willen hem laten rotten in zijn cel.

Wat is nu de juiste beslissing? Naar het schijnt, ‘kost’ een Belgische gevangene de Belgische staat 102 euro per dag. Na euthanasie hoeven deze kosten niet meer te worden voldaan. Bovendien verschijnt zijn hoofd niet meer dagelijks op de nieuwszenders, wat de nabestaanden misschien wat rust zal geven. Anderzijds kost het de staat veel geld, doordat artsen en allerlei commissies zich nu moesten buigen over de aanvraag van Van den B.

 

Een moeilijke beslissing. Naar het schijnt, is Van den B. al eerder toestemming verleend voor euthanasie. Echter de toenmalige uitvoerende arts, kon het niet over zijn hart verkrijgen. Dan zou hij de ‘rotzooi’ van de staat opruimen, zo voelde hij het. Terecht lijkt me.

 

Haaks hierop staat, zou je denken, het verhaal van een bijzondere vijvervis in Australië. Goudvis George is met succes geopereerd aan zijn hersenen, alwaar een tumor groeide.

Toen bleek dat dit het geval was, hebben zijn ‘baasjes’ besloten hem te laten opereren. -De vis at niet meer goed en werd gepest door andere vissen. Het was een complexe en riskante operatie, maar hij is gelukt! George kan weer fijn zwemmen met de andere vissen en hij kan zó nog twintig jaar leven.

 

Nu zou je, heel gek hoor, Van den Bleeken op enkele punten kunnen vergelijken met deze vijvervis. Ook opgesloten. Uitgekotst door de rest van de (vissen)samenleving door een afwijking. Zijn baasjes hebben ervoor gekozen om zijn leven te verlengen door een dure operatie te laten uitvoeren. Het verschil is natuurlijk dat de eigenaren van de vis, dit uit liefde hebben gedaan voor de vis. De vis is niet wilsbekwaam en kan dus niet zeggen dat hij liever euthanasie zou krijgen of misschien door zou willen leven. Nu is deze vis, voor zover bekend, ook geen serieverkrachter. Van den Bleeken zou ook niet wilsbekwaam moeten mógen zijn. Toch krijgt hij het voor elkaar bij justitie zijn gelijk te krijgen. Van den Bleeken wenst niet langer in gevangenschap rondjes te zwemmen in de penitentiaire inrichting, met zijn ziekte in zijn hoofd. Hij wenst dood te gaan.

Wens je hem dit toe? Of ‘gun’ je hem nog minstens twintig jaar verblijf op deze aarde, in een cel? De nabestaanden van de slachtoffers van Van den Bleeken beslissen vast met liefde. Dat hij mag wegrotten in zijn cel. Hij wil rust, maar zij krijgen nóóit meer rust.

 

No Comments

Post A Comment